MEHMET KIYAK

Zaman ve Ben

2008-08-01T01:17:00.000-07:00

Zaman ve Ben

An an geçiyor zaman,
Zaman beni sorgular, ben zamanı…
Dönüp bakıyorum maziye,
Hesap soruyorum:
Emeklerim nerede?
Oysa zaman benden hesap sorar,
Ne yaptın bunca sene?

Bakınca geçmişe,
Bir kor düşer yüreğime…
Yanarım giden gençliğime!
Ben zamanı sorgularım:
Ne ettin gençliğime?
Zaman beni sorgular:
Ne yaptın bunca sene?

Zaman mıydı eriyen,
Yoksa ben mi…?
Ben miydim eriten,
Yoksa zaman mı…?

Bakınca geleceğe,
Sonu görürüm.
Sabun olmuş zaman,
Aniden elden avuçtan kayan…
Şimdi ya bir el yıkar,
Ya da bir beden…
…
…
Mehmet KIYAK

SUSUYORUM

2008-08-01T01:15:00.000-07:00

SUSUYORUM
sustum
konuşmayacağım
konuşmak niye
duyan olmadıktan sonra

sustum
konuşmayacağım
artık sen anlamazsan
kim anlar beni

sevmekmiş
umrumda değil
sen sevmedikten sonra beni

Mehmet KIYAK*

BİTMEZ BENİM DERTLERİM

2008-08-01T01:03:00.000-07:00

BİTMEZ BENİM DERTLERİM
Biliyorum,
Terk etmeyecek bu dertler beni!
Dostlarımla olsam da,
Dalar dalar giderim!...
Hele yalnızken…
Kin, nefret, öfke,
Hüzün derken,
Başlar savaşlar;
Başlar geçmiş gelecek çatışması içimde…
Bense hep arada kalırım,
Vurgunu hep ben yerim!
Bin bir vurgun yesem de,
Bana ne, diyemem;
Atarım kendimi ateşin içine…
Yanarım! Biter mi hiç…
Biter mi, benim dertlerim?...

Mehmet KIYAK*

MEVLÂNA’YI TANIMAK VE ANLAMAK -Makale-

2008-08-01T01:00:00.000-07:00

MEVLÂNA’YI TANIMAK VE ANLAMAK / Mehmet KIYAK*

Mevlâna(1207-1273)

UNESCO 2007/ Mevlâna Yılı ve 800. Doğum Yıldönümünde Mevlâna Üzerinde en çok söz söylenen, en çok yazılan isimlerden biri de Mevlâna’dır. O’nun hayatı, kişiliği, eserleri ve felsefesi binlerce kişiye konu olmuş, kütüphaneler dolusu kitaplar yazılmıştır; ancak bütün bunlar O’nu anlatmaya yetmemiştir. Burada şunu da belirtmek gerekir ki O’nu anlatmak her dilin, her kalemin kârı değildir! Mevlana, bir sevgi ve hoşgörü elçisidir! Mevlana, aşktır! Mevlana, engin bir okyanustur! Bu okyanusta ben sadece küçük bir balığım. Balık ne kadar farkındaysa okyanusun, ben de o kadar farkındayım… (O’nun.) Sevgisi tüm dünyayı kuşatan böylesi engin bir kişiliği anlatmak kolay olmasa gerek. Ben bu yazımda Mevlâna Celâleddin Rumi’nin hayatı, kişiliği ve eserlerinin içeriği hakkında kısa bilgiler sunacağım.(1) O, ilginç yaşantısıyla ve etkileyici kişiliğiyle,13.yüzyıldan bu yana adeta insanları büyüleye gelmiştir. Derinliği olan şiirleri ve geniş yorumlara elverişli hikmetleriyle kitaplara sığmayacak olan Mevlâna’yı birkaç sayfaya sığdırmak acizlik olsa gerek! O, yaşantısı ve felsefesiyle yaşadığı dönemdeki bütün insanları büyülemiş, bu gün de bütün dünyayı büyülemeye devam etmektedir. Bu yüzdendir ki sevgisi bütün dünyayı kuşatan Mevlana’nın 800. doğum yıldönümü olan 2007 yılı, UNESCO tarafından “Mevlâna Yılı” olarak ilân edilmiştir. Bu da gösteriyor ki Mevlâna bütün dünyada daha çok konuşulmaya devam edecektir. Şüphesiz ki Mevlâna’yı en güzel anlatan yine kendisidir, yani eserleridir. Tabi ki bu eserler incelenirken O’nu görebilecek göz, işitebilecek kulak, hissedebilecek gönül gerekir. O’nun bütün eserleri, bütün yazıları büyük bir derinliğe sahiptir. Bu yüzden O’nun eserlerindeki derinliğe inebilmek, her gözün, her kulağın, her gönlün işi değildir. Tasavvufu bilmeden Mevlâna’yı tanımak, anlamak ve anlatmak mümkün değildir. Hele tasavvuf, günümüzde farklı farklı anlaşılıp yorumlanırken… O’nun tasavvuf anlayışı, tüm dünya mistizminden, hümanizminden ve diğer tasavvuf anlayışlarından tamamen farklı bir anlayıştır. Mevlâna çok büyük bir mutasavvıftır. O’nun tasavvuf anlayışı, özünü İslâm’dan alan İslâm Tasavvufudur. Bu yüzden Mevlâna’yı anlamak, anlatmak her şeyden önce bütün tasavvuf anlayışlarını, özellikle İslam Tasavvufunu ve İslam anlayışını iyi bilmekle mümkündür. Yoksa bir düşünce felsefesi akımı olan hümanizmdeki insan sevgisi ile Mevlâna ve diğer İslâm mutasavvıflarındaki insan sevgisi arasında çok fark vardır. Bir felsefi akım olan hümanizmde yüceltilen insan sevgisiyle Mevlâna’da yüceltilen insan sevgisi aynı değildir. Mevlâna’daki insan sevgisi, “Yaratılanı severiz, yaratandan ötürü.”anlayışının bir ifadesidir. Bu gün ne yazık ki tasavvuf anlayışı bu farklı bakış açılarından dolayı, farklı farklı algılanmakta ve yorumlanmakta, bu nedenle de mutasavvıflar da doğru anlaşılamamakta… Böyle olunca da bu durum, tüm İslâm mutasavvıfları için geçerli olabilecek yanlış anlaşılmalara neden olmakta, din ve tasavvuf konularını iyi bilmeyen insanlar arasında da bir kavram kargaşası yaratmakta… Oysa Mevlâna bu konudaki anlayışını açıkça ifade etmekte: “Ben bu canı bu tende taşıdığım sürece Kuran’ın bendesiyim, Kuran’ın kölesiyim. Ben Muhammet muhtarın ayağının tozuyum. Benden, bundan gayrısını nakleden olursa, ondan da o söylenen sözlerden de bizarım, şikâyetçiyim.” Mevlâna’da bütün insanlığı kucaklayan bir insan sevgisi vardır. Bu sevgi İslâmiyet’in öngördüğü insan sevgisinin ta kendisidir. Bunu bütün dünya insanını kucaklayan ve bütün dünyayı hayret ve hayranlığa düşüren şu meşhur dizeleri ne güzel anlatmaktadır: “Gel, ne olursan gel…” Mevlâna, bütün insanları aynı aşkla sevmiştir. Hiçbir insanı, insan sevgisinin dışında bırakmamıştır. Kötüyü, kötülüğü yermiştir; ama hiçbir insanı insanlığın dışına itmemiş, kimse için yargılayıcı olmamış, hatta kucak açmıştır. O’nun bu evrensel insan sevgisini bütün eserlerinde görmek mümkündür. Dünyada bir şeyler hep eksiktir, hep eksik olacaktır; o da maneviyattır, aşktır, sevgidir. Mevlâna, insanlara bu manevi zevki tattıran insandır. O, aşk ve sevgi ırmağıdır; gönüllere hep akmıştır. O’nun mesajı insanın aklına değil, kalbinin taa derinlerinedir. O’nun eserlerinin gücü, aşkın ve sevginin gücüdür. Bir sonsuzluktur aşk O’nun için, sürüp giden sonsuzluğa… Bu yüzden Mevlâna, insanlara hep aşk ve sevgi sunmuştur. İnsanın en büyük ihtiyacı da bu değil midir? Bütün güzellikler iğretidir, ödünçtür onun için… Bu yüzden O, hep hakikat peşinde koşmuştur. İnsanları hep hakikate çağırmıştır. Her konuya, her olaya farklı bakmıştır. Her bakışı insanları hayran bırakmıştır. O’nda damlalar deniz olmuştur. Onun için O’nu anlatmak kolay değildir. O, büyük bir şairdir. O, büyük bir filozoftur. O’nu okurken insan kendisini de okur! Hakikati kaybeden O’nda yol bulur! Kendini kaybeden, kendini O’nda bulur! O, bir okyanustur. Ben bir balığım… Balık ne kadar farkındaysa okyanusun, ben de o kadar farkındayım… Bu yazımda, binde birini bile anlatamadığım felsefesinin, aşkının ve sevgisinin bu kadarını anlatmaktayım… Allah dostu, insan dostu Mevlâna’nın, O’nu daha iyi anlatanların, O’nu sevenlerin affına sığınmaktayım… Mevlâna’yı ve kendimizi daha iyi tanıyabilmek ve daha iyi anlayabilmek ümidiyle… (1)Mevlâna’ya ilişkin burada detaylandırılmayan konular, diğer yazılarımda daha ayrıntılı olarak ele alınacaktır. 07.07.2007

(*) Mehmet KIYAK Türk Dili ve Edebiyatı Öğretmeni

http://mehmetkiyak.com/ http://www.sairlerbirligi.com/bolum.php?name=siirler&kimin=336

http://www.antoloji.com/siir/sair/sair.asp?sair=21393&order=tarih&page=1 http://www.sevgikupu.com/siirler/siirler.asp?id=1107 http://mehmetkiyak.azbuz.com/categories.jsp?catID=628569

mehmetkiyak@gmail.com

Biliyor musun?

2008-08-01T00:58:00.000-07:00

Biliyor musun?

Bir zamanlar,
Bir ben vardı bende,
Hiç eser kalmamış,
Bak, o benden.
Öylesine sen olmuşum ki ben,
Şimdi yalnız sen varsın o bende!

Biliyor musun?
Bir kalp var burada,
Seni özler…
Günler, geceler ufka bakıp,
Yolunu gözler...

Biliyor musun?
Bir kalp var orada,
Çarpıntısı bende...
Günler, geceler var ki,
Neşesi sende, acısı bende…

Biliyor musun?
Öylesine sen olmuşum ki ben,
Gecemde sen,
Gündüzümde sen...

Nasıl, 'BENİM! ',
Derim ki ben?
Yaşayan sen…
Bendeki sen…
Ölü, ben….

Mehmet Kıyak

Ortam ve İnsan

2008-08-01T00:57:00.000-07:00

Ortam ve İnsan
En güzel meyveler,
En sağlıklı ağaçlarda yetişir.
En sağlıklı ağaçlar,
En güzel ortamlarda yetişir.
Günahımız neydi bilmem,
Getirdiler bataklığa ektiler,
Meyvemiz çamura düşüyor diye,
Bize lanet ettiler.
...
Aslında biz böyle... değildik!
Bizi böyle... ettiler!

Mehmet KIYAK

KÜÇÜK DÜNYAM

2008-08-01T00:56:00.001-07:00

KÜÇÜK DÜNYAM
Dünya evren içinde,
Ben dünya içinde…

Koca dünyanın içinde,
Ben küçücük bir dünya içinde…

Nasıl taşırım bilmem…?
On sekiz bin âlem,
Benim içimde…!

Mehmet KIYAK*

İSTERİM Kİ…

2008-08-01T00:54:00.000-07:00

İSTERİM Kİ…
İsterim ki,
Yanımda her an dostlarım olsun,
İsterim ki her an ben onların yanında olabileyim.
Ola ki bir sıkıntım olursa,
Dostuma çekinmeden gidebileyim.
Biliyorum,
Her şey karşılıklıdır.
İsterim ki,
Dostlarımla paylaşacak bir şeylerim olsun.
İsterim ki,
Onun birine karşılık ben beş verebileyim!
Dostsuz yaşar mı insan,
Dostum istesin,
Canımı vereyim!

Mehmet KIYAK*

NE OLDU BİLİYOR MUSUN?

2008-08-01T00:53:00.000-07:00

NE OLDU BİLİYOR MUSUN?

Ne oldu biliyor musun?...
Korkunç bir şey!…
Bir felâket!…
Deprem gibi bir şey,,,
Üç deprem arası bir şey…
Ben âşık oldum!
Bir bilsen,
Nasıl dardayım, darda…
Kaldım üç arada…
Sakın sorma, kime diye!
Onu söyleyemiyorum,
Kendisine bile!
Nasıl oldu ben de bilemiyorum?
Ama oldu bir kere…
Bildiğim bir şey var ki…
Ben aşık oldum!
Sakın olamaz deme!
Bu yaşta…
Oldu işte…
Ben ne yapacağım şimdi?...
Ne olur bir şey söyle!...
Bu da mı gelirmiş başa!...
Bu yaşta!...

Mehmet KIYAK*

AÇIK BIRAK KAPINI

2008-05-12T14:26:00.000-07:00

AÇIK BIRAK KAPINI

Kulakların kapıda olsun,
Ya da aralık dursun...!
Bakarsın, bir insan,
Bir canlı girer!

İnsan girmezse,
Bir kedi, bir köpek,
Bir sinek,
Bir kuş girer!

Açık tut kapını!
Hiçbir canlı girmezse,
En azından,
Temiz hava girer!

Hiç değilse,
Aralık tut kapını,
Hem kapını,
Hem gönül kapını…
Bakarsın,
Mutluluk girer!

Bakarsın,
UMUT girer!
Bakarsın, SEVGİ girer!
Kimbilir belki de,
HÜLYA girer! .

Beklemiyor muydun?

Mehmet KIYAK

İçimdeki Çocuk

2008-05-12T14:25:00.000-07:00

İçimdeki Çocuk

Bakmayın siz güldüğüme,
İçimde ağlayan bir çocuk var,
Küllense de korlarım,
Parlamaya hazır bir alev var.

Bakmayın siz ağladığıma,
İçimde gülen bir çocuk var,
Alevlense de korlarım,
Söndürecek bir nefesim var.

Mehmet KIYAK

GÜLİSTANIN BÜLBÜLLERİ

2008-05-12T14:22:00.000-07:00

GÜLİSTANIN BÜLBÜLLERİ
(Okuluma ve öğrencilerime…)

Çiçekleriydi onlar bu bahçenin,
Hep açan…
Bülbülleriydi onlar bu bahçenin,
Hep şakıyan…
Kimisi kurulmuştur kurumla,
Arkasına sınıfın…
Kimisi kaybolmuştur,
Arkasında birinin…
Kimisi pencerede çiçek açmış bir saksı…
İki taş arasında çiçek açmış kimisi…
Kimisi şakır bülbül gibi,
Kimi çatı arasında saklı…
Varsın, özgürce açsın çiçekler!
Varsın, özgürce ötsün bülbüller!
İnanıyorum imzası olacak her birinin,
Ülke kalkınmasında yarın..
Hiç solmasın çiçekleri, bu bahçenin…
Hiç susmasın bülbülleri, bu kafesin…
Güller açsın gönüllerinde...!
Bülbüller şakısın dillerinde…!

Mehmet KIYAK

Anladım-1

2008-05-12T14:18:00.000-07:00

Anladım-1

Bütün bu çaba,
Bütün bu telaş,
Niyeymiş meğer?

Niyeymiş bu ısrar?
Ne kadar aceleci,
Ne kadar sabırsızmışım meğer!

Anladım,
En büyük hatam,
Acele etmekmiş meğer!
Ne kadar zorlasan da,
İş olacağına varırmış meğer!

Anladım,
Zaman ilaç,
Sabır insanın,
Sermayesiymiş meğer!

Anladım,
Her şey para,
Her şey mal mülk değilmiş,
İnsanın gözü değil,
Gönlü doymalıymış meğer!

Anladım,
En büyük servet,
Şükürmüş meğer!

Anladım,
İnsan,
Küçük şeylerle de,
Mutlu olurmuş..!

Anladım,
Hayat sevince,
Güzelmiş meğer!

Mehmet KIYAK

BU MİLLET

2008-05-05T13:53:00.000-07:00

BU MİLLET

Nasıl olmuşsa, Kurtuluş savaşında,
Tek yürek, tek bilek,
Bu millet…

Kuşkum yoktur,
Yine olacaktır,
Kurtuluş yolunda,
Bundan sonra da,
Tek yürek, tek bilek,
Bu millet…

Mehmet KIYAK